آب و هوا و اقلیم
بهاباد با آب و هوای نیمهخشک، میانگین بارندگی سالانهای حدود ۱۵۳٫۹ میلیمتر دارد. اما آنچه این منطقه را متمایز میکند، وجود مناطق ییلاقی و خوشآبوهوا در سمت غرب و جنوب است. در فصلهای بهار و تابستان، این نواحی به تفریحگاه و استراحتگاهی دلنشین برای مردم مناطق دور و نزدیک تبدیل میشوند.
ارتفاع شهر از سطح دریا در مرکز ۱۴۰۱ متر است؛ اما این رقم در شمال دشت بهاباد کاهش مییابد و در جنوب، در قلهٔ «بنلخت» به حدود ۳۰۰۲ متر میرسد. گرمای هوا گاه تا ۴۵ درجه بالا میرود و سرمای زمستان گاهی به ۲۰ درجه زیر صفر میرسد. تنها رودخانهٔ دائمی منطقه، رودخانهٔ شور در شمال شهرستان است. سرزمینهای اطراف این رودخانه از نظر ژئومورفولوژی، پدیدهای کمنظیر برای پژوهشگران رشتههای جغرافیا و زمینشناسی به شمار میرود.
ویژگیهای انسانی
مردم بهاباد عمدتاً به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند و دینشان اسلام و مذهبشان شیعه دوازدهامامی است. یکی از غذاهای محلی معروف این شهر، نون کوتو است که طعمی اصیل و بهیادماندنی دارد. جالب است بدانید که گویش محلی مردم بهاباد به گویش مردم استان کرمان نزدیک است و این نشاندهنده پیوندهای فرهنگی عمیق این منطقه با همسایگانش است.
کشاورزی
بهاباد با وجود قرار گرفتن در حاشیهٔ دشت لوت، شهری سرسبز است. از محصولات کشاورزی آن میتوان به گندم، جو، زیره، پسته، انگور، انار، به، توت، گردو، بادام و اخیراً زعفران با کیفیت بالا اشاره کرد. در گذشته، انگور بهاباد شهرت فراوانی داشت، اما امروزه بیشتر باغها به کشت پسته اختصاص یافته است. در سالهای اخیر، کشت گیاهان دارویی و ایجاد گلخانههای صنعتی نیز رونق گرفته است.
قدمت شهر بهاباد به دوران مغولها بازمیگردد؛ زمانی که این شهر به کلی نابود شد و سپس دوباره از خاک برخاست. این تاریخ پرفرازونشیب، روحیهٔ مقاومت و پایداری را در مردم این دیار نهادینه کرده است.
جاذبههای گردشگری
بهاباد با ترکیبی از طبیعت بکر، باغهای سرسبز و آثار تاریخی، مقصدی جذاب برای گردشگران است. از جمله جاذبههای آن میتوان به مناطق ییلاقی غرب و جنوب، رودخانهٔ شور با چشماندازهای ژئومورفولوژیک منحصربهفرد، و بافت تاریخی شهر اشاره کرد. این شهر برای علاقهمندان به کویرگردی، طبیعتگردی و تاریخ، تجربهای فراموشنشدنی رقم میزند.