محمدعلی سپانلو؛ شاعر تهران
محمدعلی سپانلو، شاعر، مترجم، منتقد و پژوهشگر ادبی، یکی از چهره‌های پرکار ادبیات معاصر ایران است. او را «شاعر تهران» خوانده‌اند؛ چون هیچ شاعر دیگری به اندازه‌ی او این شهر را موضوع شعر خود نکرده است.
زندگی سپانلو
سپانلو در سال ۱۳۱۹ خورشیدی در تهران زاده شد. در دانشگاه تهران حقوق خواند، اما از همان دوران دانشجویی به ادبیات روی آورد و در نشریات ادبی فعال شد.
او از اعضای فعال کانون نویسندگان ایران بود و در دوره‌های گوناگون در هیئت دبیران آن حضور داشت. سپانلو سال‌ها در نشر و مطبوعات ادبی کار کرد و در معرفی نویسندگان و شاعران معاصر نقشی مهم داشت.
او در سال ۱۳۹۴ خورشیدی در تهران درگذشت.
شعر سپانلو
از مجموعه‌های او می‌توان به «آه، بیابان»، «خانم زمان»، «پیاده‌روها»، «قایق‌سواری در تهران»، «خیابان‌ها، بیابان‌ها» و «ژاله در چشم زمان» اشاره کرد.
مضمون محوری بسیاری از این شعرها، شهر است: خیابان‌ها، کافه‌ها، ساختمان‌ها و حافظه‌ی جمعی تهران. سپانلو شهر را نه به‌عنوان پس‌زمینه، بلکه به‌عنوان شخصیت اصلی شعر می‌دید؛ نگاهی که در شعر فارسی تازگی داشت.
نویسندگان پیشرو ایران
کتاب «نویسندگان پیشرو ایران» از مهم‌ترین کارهای پژوهشی سپانلو است؛ مروری بر تاریخ داستان‌نویسی معاصر ایران از آغاز تا دهه‌های اخیر، با معرفی نویسندگان و تحلیل آثارشان. این کتاب سال‌ها یکی از منابع اصلی شناخت ادبیات داستانی معاصر بوده است.
او همچنین آثار صادق هدایت و چند نویسنده‌ی دیگر را گردآوری و منتشر کرد.
ترجمه
سپانلو مترجم پرکاری بود و آثاری از گیوم آپولینر، آلبر کامو، آنتوان دو سنت‌اگزوپری و نویسندگان دیگر را به فارسی برگرداند. او در معرفی شعر مدرن فرانسه به خواننده‌ی ایرانی نقش داشت.
پرسش‌های پرتکرار
چرا سپانلو را شاعر تهران می‌نامند؟
چون تهران، خیابان‌ها و حافظه‌ی شهری آن، موضوع محوری بخش بزرگی از شعرهای اوست.
کتاب «نویسندگان پیشرو ایران» درباره‌ی چیست؟
مروری بر تاریخ داستان‌نویسی معاصر ایران و معرفی نویسندگان آن.
سپانلو جز شاعری چه می‌کرد؟
ترجمه، نقد ادبی، پژوهش و فعالیت در کانون نویسندگان ایران.
نظرهای مخاطبان
هنوز نظری ثبت نشده است. اگر دربارهٔ این صفحه چیزی می‌دانید — یک اصلاح، یک تجربه یا نکته‌ای محلی — اولین نفر باشید.
نوشتن نظر