طاهره صفارزاده؛ شاعر و مترجم قرآن
طاهره صفارزاده، شاعر، مترجم و استاد دانشگاه، از چهرههای کمنظیر فرهنگ معاصر ایران است. او هم در شعر نو جایگاهی یافت، هم در مطالعات ترجمه پیشگام بود و هم ترجمهی قرآن به دو زبان فارسی و انگلیسی را به انجام رساند.
زندگی صفارزاده
صفارزاده در سال ۱۳۱۵ خورشیدی در سیرجان در استان کرمان زاده شد. در شیراز و تهران تحصیل کرد و در دانشگاه شیراز زبان و ادبیات انگلیسی خواند.
برای ادامهی تحصیل به انگلستان و سپس آمریکا رفت و در دانشگاه آیووا در رشتهی نویسندگی خلاق تحصیل کرد. پس از بازگشت، سالها در دانشگاه شهید بهشتی تدریس کرد و در پایهگذاری رشتهی مطالعات ترجمه در ایران نقش داشت.
او در سال ۱۳۸۷ خورشیدی در تهران درگذشت.
شعر صفارزاده
- رهگذر مهتاب (۱۳۴۱): نخستین دفتر او.
- طنین در دلتا (۱۳۴۹): مجموعهای که در آن، زبان شعری شخصی او شکل میگیرد.
- سد و بازوان، سفر پنجم، بیعت با بیداری، دیدار صبح، در پیشواز صلح
شعر صفارزاده مسیری روشن دارد: از شعر تصویری و مدرن دورهی نخست، به شعری با درونمایهی دینی و اجتماعی در دورههای بعد. او از شاعرانی است که در دههی پنجاه، «شعر متعهد دینی» را در قالب نو پی گرفت.
از نظر فرم، صفارزاده در شعر نیمایی و سپید کار کرد و به سبب آشنایی عمیقش با شعر انگلیسی، تأثیر شاعران مدرن انگلیسیزبان در کارش دیده میشود.
ترجمهی قرآن
مهمترین کار متأخر صفارزاده، ترجمهی قرآن کریم است. او نخست ترجمهای به فارسی و سپس ترجمهای به انگلیسی ارائه کرد و در ادامه، نسخهای دوزبانه منتشر شد. این کار، او را به یکی از معدود مترجمان زن قرآن در جهان اسلام تبدیل کرد.
او همچنین کتابهایی در اصول و مبانی ترجمه نوشت که سالها منبع درسی دانشگاهی بودهاند.
پرسشهای پرتکرار
طاهره صفارزاده در چه زمینههایی کار کرد؟
شعر نو، ترجمه (از جمله ترجمهی قرآن) و آموزش و پژوهش در مطالعات ترجمه.
مشهورترین مجموعهی شعر او کدام است؟
«طنین در دلتا» و «بیعت با بیداری».
ترجمهی قرآن او به چه زبانهایی است؟
هم به فارسی و هم به انگلیسی؛ نسخهی دوزبانه نیز منتشر شده است.