استان کهگیلویه و بویراحمد

لنده؛ نگین پنهان کهگیلویه و بویراحمد

در دل استان کهگیلویه و بویراحمد، شهری کوچک اما پر از داستان و تاریخ خودنمایی می‌کند: لنده. این شهر که مرکز شهرستان لنده است، با مردمانی خونگرم از ایل طیبی و زبانی شیرین به گویش لری جنوبی، شما را به سفری به دل تاریخ و طبیعت بکر ایران دعوت می‌کند. لنده نه فقط یک نقطه روی نقشه، بلکه روایتی از اصالت، فرهنگ و زیبایی‌های ناشناخته است. اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت از گردشگری هستید، این شهر می‌تواند مقصدی شگفت‌انگیز باشد.

استان کهگیلویه و بویراحمد ۳۰.۹۸۳۳، ۵۰.۴۱۶۷ صفحه شهری
سوغات شاخص
صنایع دستی مانند قالی، قالیچه و گلیم‌بافی، همچنین محصولات لبنی و انگور.
بهترین فصل سفر
بهار و پاییز؛ به دلیل آب و هوای گرمسیر، تابستان‌ها بسیار گرم است.
نکته ویژه
برای بازدید از جاذبه‌های طبیعی، حتماً آب و تجهیزات کافی به همراه داشته باشید.
جاذبه اصلی
قلعه تاریخی خوانین در مرکز شهر و سایت پروازی پاراگلایدر سورای در شیتاب.

نامگذاری

نام «لنده» در فرهنگ عمومی به معنای «مکان گود و عمیق» است. این نام‌گذاری بی‌دلیل نیست؛ چرا که ارتفاع این شهر نسبت به مناطق پیرامونش پایین‌تر است و در تصاویر هوایی، این گودی به وضوح دیده می‌شود. گویی لنده در آغوش طبیعت فرو رفته و از نگاه‌ها پنهان مانده است.

تاریخ لنده

لنده یکی از قدیمی‌ترین شهرهای استان کهگیلویه و بویراحمد است. مردم این منطقه که از ایل طیبی هستند، سال‌ها زیر سایه نظام خوانین زندگی می‌کردند. تا پیش از انقلاب سفید در سال ۱۳۴۱، لنده مانند سایر روستاها و بخش‌های استان توسط خوانین اداره می‌شد. بقایای قلعه زیبا و تاریخی حکومت خوانین در مرکز شهر، هنوز پابرجاست و یادگاری از آن دوران است. آخرین خان و کلانتر لنده، محمدحسین خان ضرغام عشایر بود و پس از او، نظام کدخدایی تا انقلاب اسلامی ادامه یافت.

لنده در گذشته قصبه مرکز دهستان طیبی گرمسیری بخش کهگیلویه شهرستان بهبهان بود و در ۷۲۰۰۰ گزی شمال شوسه بهبهان به آغاجاری قرار داشت. این منطقه کوهستانی، گرمسیر و مالاریایی بود و ۱۱۶۷۰ نفر سکنه داشت. آب آن از چشمه و چاه تأمین می‌شد و محصولاتش شامل غلات، انگور، انار و لبنیات بود. شغل اصلی مردم زراعت، حشم‌داری و صنایع دستی مانند قالی، قالیچه و گلیم‌بافی بود.

لنده در ۳۰ کیلومتری شمال باختری دهدشت واقع شده و رودخانه مارون از جنوب و رودخانه جن از شرق آن می‌گذرند. کوه سیاه (۳۰۸۰ متر) و کوه سفید (۳۱۰۰ متر) دو کوه مهمی هستند که در ۴۰ کیلومتری شهر لنده قرار دارند.

مردم‌شناسی

مردم لنده عمدتاً از ایل طیبی هستند و به گویش لری جنوبی صحبت می‌کنند. این منطقه گرمسیر است و مردمش به دامپروری، کشاورزی و صنایع دستی مشغول هستند. فرهنگ غنی و مهمان‌نوازی آن‌ها، هر مسافری را مجذوب خود می‌کند.

جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت لنده ۱۲٬۷۷۲ نفر (۳٬۲۰۶ خانوار) بوده است. با احتساب روستاهای اطراف، جمعیت این شهر به بیش از ۲۱٬۲۰۰ نفر می‌رسد. لنده هفتمین شهر پرجمعیت استان کهگیلویه و بویراحمد است. بیشتر مردم به دامپروری یا کار در سایر شهرهای ایران مشغول هستند.

جوانان و نوجوانان این شهر استعدادهای زیادی دارند، اما نبود امکانات کافی و عدم حمایت مسئولان، گاهی این استعدادها را به باد می‌دهد.

اقتصاد

اقتصاد لنده بر پایه کشاورزی، دامداری و صنایع دستی استوار است. چند کارگاه پرورش ماهی و دامداری در این شهر وجود دارد، اما بسیاری از جوانان به دلیل کمبود فرصت‌های شغلی، به کارهای کاذب یا مهاجرت به سایر شهرها روی می‌آورند. جمعیت کم، عدم دسترسی سریع به سایر شهرستان‌ها و نبود زیرساخت کافی برای تنوع شغلی، از معضل‌های اصلی این شهر است.

گردشگری

لنده با وجود جاذبه‌های طبیعی و تاریخی، هنوز به خوبی به دنیای گردشگری معرفی نشده است. نبود امکانات کافی، بزرگ‌ترین چالش این شهر برای جذب گردشگر است. با این حال، برخی نقاط دیدنی ارزش بازدید دارند:

  • سایت پروازی پاراگلایدر سورای در شیتاب: این سایت در سال ۱۳۹۸ با حضور معاون وزیر ورزش و مسئولان منطقه‌ای و شهرستانی افتتاح شد و نخستین سایت آموزشی و پروازی استان کهگیلویه و بویراحمد است. اگر به ماجراجویی علاقه دارید، پرواز بر فراز طبیعت بکر لنده را از دست ندهید.

  • جاده لنده به تشان: این جاده یکی از بزرگ‌ترین امتیازهای پیشرفت و آبادانی شهرستان لنده است و چشم‌اندازهای طبیعی فوق‌العاده‌ای را پیش روی مسافران قرار می‌دهد.