باوی؛ نگین ناشناخته‌ای در دل خوزستان

موقعیت جغرافیایی

باوی در قلب خوزستان، جایی میان تاریخ و طبیعت قرار گرفته است. از شمال به شهرستان شوشتر، از شرق به هفتکل و از جنوب تا غرب به اهواز می‌رسد. این موقعیت استراتژیک، آن را به پلی میان شهرهای بزرگ و مناطق بکر و کمتر دیده‌شده استان تبدیل کرده است.

تقسیمات کشوری

این شهرستان از دو بخش اصلی تشکیل شده که هرکدام دنیایی از زیبایی و فرهنگ را در خود جای داده‌اند:

• بخش مرکزی با شهر ملاثانی و دهستان‌های ملاثانی و اروندان
• بخش ویس با شهر ویس و دهستان‌های ویس و موسیان

شهر ویس با جمعیتی حدود ۱۵,۳۱۲ نفر، دومین شهر مهم این شهرستان است و خودش داستان‌های زیادی برای گفتن دارد.

مردم‌شناسی

باوی، سرزمین هم‌نشینی اقوام است. بیشتر مردم این دیار از قوم عرب هستند که با گویش شیرین عربی خوزستانی سخن می‌گویند. در کنار آن‌ها، بختیاری‌ها نیز با گویش دلنشین لری بختیاری، رنگ دیگری به این تابلو افزوده‌اند. همه آن‌ها به زبان فارسی نیز مسلط هستند و این تنوع زبانی و فرهنگی، فضایی گرم و صمیمی برای گردشگران ایجاد کرده است.

جمعیت

بر اساس آخرین سرشماری (سال ۱۳۹۵)، جمعیت شهرستان باوی ۹۶,۴۸۴ نفر بوده است. این عدد هرچند کوچک به نظر می‌رسد، اما نشان‌دهنده جامعه‌ای پویا و پرجنب‌وجوش است که در دل دشت‌های خوزستان زندگی می‌کنند.